Sposób ubiegania się o emeryturę

Tagi: , , , ,

O decyzję o przyznaniu emerytury należy się starać w ZUS lub KRwłaściwego ze względu na miejsce zamieszkania. Pierwszym krokiem w momencie starania się o emeryturę jest złożenie wniosku. Jeśli wnioskodawca jest urodzony po trzydziestym pierwszym grudnia tysiąc dziewięćset czterdziestym ósmym roku musi wniosek złożyć sam a jeśli urodził się przed tą datą wniosek w jego imieniu może złożyć w jego imieniu płatnik składek. W momencie składania wniosku o emeryturę należy przedstawić dokumenty takie jak te które wskazują okresy podlegania ubezpieczeniom społecznym i o wysokości zarobków. Dokument potwierdzający wysokość zarobków wystawia zakład pracy na druku ZUS – Rp 7. Wysokość zarobków może być również dokumentowana za pomocą legitymacji ubezpieczeniowej, dane te mogą być umieszczone w umowie o pracę, w piśmie o powołaniu lub mianowaniu, w innych pismach które określają wysokość wynagrodzenia. Wysokość wynagrodzenia może być również przedstawiona jako potwierdzoną przez archiwum dokumentację płacową. Podstawą wymiaru emerytury są wyliczenia z dziesięciu kolejnych lat, z ostatnich dwudziestu lat poprzedzających bezpośrednio rok w którym jest złożony wniosek o emeryturę. Podstawa wymiaru składek stanowi podstawę do naliczenia wysokości emerytury. Na wniosek wyliczenie podstawy wymiaru świadczenia może być wyliczone na podstawie wymiaru składek z dwudziestu lat wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu. Jeśli osoba składająca wniosek o emeryturę pobierała świadczenie przedemerytalne na podstawie przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjęta będzie zwloryzowana podstawa wymiaru emerytury lub podstawa wymiaru ustalona na nowo. Przy wyliczeniach podstawy wymiaru świadczenia przyjmuje się jedynie te składniki wynagrodzenia od których były naliczane składki, wysokość wynagrodzeń z tytułu niezdolności do pracy, zasiłków: chorobowego, macierzyńskiego, opiekuńczego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku wyrównawczego.

Emerytura i II filar

Tagi: , , , ,

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, z co miesięcznej pensji zabiera dużą część na naszą przyszłą emeryturę. Tak naprawdę to do końca nie wiadomo, czy dla młodego pokolenia, które dopiero rozpoczyna życie zawodowe starczy pieniędzy na wypłatę emerytury. Osoby, które urodziły się przed 1 styczniem 1949 roku posiadają prawo do świadczenia emerytalnego po uzyskaniu odpowiedniego wieku, który dla Pań wynosi minimum 60 lat, a dla Panów 65 lat. Ważne jest również, aby pani miały przepracowane 20 lat, a Panowie minimum 25 lat okresu składkowego. Jest również możliwość przejścia na wcześniejszą emeryturę, lecz nie prędzej niż przed ukończeniem 55 lat i 30 lat pracy w przypadku Pań, a Panowie muszą mieć skończone 60 lat i przepracowane 35 lat. Można również starać się o wcześniejszą emeryturę, jeśli mamy przepracowane wymagane lata, ale nieosiągnięty wymagany wiek. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy ZUS podejmie decyzję, iż jesteśmy całkowicie niezdolni do pracy. Deską ratunku pozostaje II filar, który w naszym państwie jest obowiązkowy. Składki są odprowadzane razem z wynagrodzeniem. Tu nie jesteśmy skazani na jedną firmę, ani instytucję finansową. Mamy możliwość wyboru, jeśli tylko tego chcemy. Jeżeli mało nas to obchodzi, do kogo trafią nasze pieniądze możemy tę decyzję pozostawić losowaniu. Firmę możemy bez kosztów zmieniać, co dwa lata. Pieniądze w tym czasie są obracane przez firmę, która może je inwestować i wyrabiać dla nas dodatkowy zysk. Trzeba również zdawać sobie z tego sprawę, że mogą pojawić się straty. Dlatego właśnie warto wybrać firmę, która ma stałą pozycję na rynku. Co roku są rankingi najbardziej opłacalnych firm, co daje nam możliwość ulokować nasze pieniądze w solidnym przedsiębiorstwie. Raz do roku powinniśmy otrzymywać informację o tym, co się dzieje z naszymi pieniędzmi i z jakim skutkiem. To jest tak zwany biling roczny, który podsumowuje wszystkie działania firmy. Przystąpienie i zmianę firmy w dzisiejszych czasach można wykonać przez internet lub wysyłając wiadomość SMS. Jest to dodatkowy argument za tym, aby dokładniej przyjrzeć się firmą, a jest ich bardzo wiele na naszym rynku.

Ubezpieczenie chorobowe

Tagi: , , , ,

Ubezpieczeniu chorobowemu obowiązkowo podlegają pracownicy wszystkich zakładów pracy, osoby odbywające zastępczą służbę oraz  członkowie rolniczych spółdzielni produkcyjnych. Do takiego ubezpieczenia można przystąpić także dobrowolnie na swój wniosek.

Osoby objęte ubezpieczeniem społecznym mają prawo również do różnych zasiłków takich jak: zasiłek pogrzebowy, opiekuńczy, macierzyński, chorobowy, wyrównawczy oraz świadczenie rehabilitacyjne.

Zasiłek pogrzebowy należy się osobie, rodzinie, która pokryła koszty pogrzebu oraz przysługuje też pracodawcy, gminie, domowi pomocy społecznej, osobie prawnej kościoła lub innego związku wyznaniowego jeżeli pokryły koszty pogrzebu. Zasiłek przysługuje w razie śmierci ubezpieczonego, osobie otrzymującej emeryturę lub rentę oraz w razie zgonu członka rodziny.

Zasiłek opiekuńczy należy się osobie ubezpieczonej, która nie może podjąć pracy z powodu konieczności zajmowania się chorym dzieckiem do 14 roku życia, innym chorym członkiem rodziny oraz, gdy z uzasadnionych przyczyn jest konieczność sprawowania opieki nad zdrowym dzieckiem do ósmego roku życia. Zasiłek ten przysługuje tylko wtedy, gdy nikt inny z rodziny nie może zająć się daną osobą.

Zasiłek macierzyński należy się, która podczas trwania ubezpieczenia chorobowego lub w czasie urlopu wychowawczego urodziła lub przysposobiła dziecko w wieku do 7 lat, w uzasadnionych przypadkach do 10 lat. Zasiłek ten przysługuje również po ustaniu okresu ubezpieczeniowego, w razie gdy ubezpieczenie to zakończyło się podczas ciąży z powodu ogłoszenia upadłości czy likwidacji stanowiska lub zakładu pracy. Należy się również pracownicy zatrudnionej na umowę na czas określony.

Zasiłek chorobowy do takiego zasiłku mają prawo osoby objęte obowiązkowym ubezpieczeniem chorobowym po upływie tzw. czasu wyczekiwania. Osoba taka ma prawo do zasiłku w momencie, gdy minęło minimum  trzydzieści dni nieprzerywanego okresu ubezpieczenia a w przypadku osoby dobrowolnie ubezpieczonej po upływie dziewięćdziesięciu dni.

?>